Albert Broshuis op wereldreis - Deel 1


Albert Broshuis is solo (!) met zijn Winner 10.10 Scheerling op weg naar de Middellandse Zee. Onderweg deelt hij, zo mogelijk, zijn ervaringen met ons. Je kunt Albert ook volgen via AIS op www.marinetraffic.com (MMSI 244050623).

Email van 13 juli 2014

Hallo,

Hier in Viana do Castelo, zonovergoten, trekt een vreemd gevoel door me. Hoe langer ik weg ben, hoe korter het lijkt. Want hoe verder ik van huis ben, des te meer voel ik me thuis waar ik ben.

Dit stadje met de meest noordelijke haven van Portugal is ongelooflijk mooi. Er moest heel wat afgeslenterd worden op zoek naar verse broodjes. In Spanje moet je bij de "panedaria" zijn. Hier bij de "Pastelaría Verdi". Lopend door de nauwe, voor mijn gevoel Middeleeuwse straatjes met kerkklokken geluier, oude kromlopende vrouwtjes, jochies met autoped of scateboard die blijkbaar ontdaan van enige angst door de steegjes naar beneden scheuren, een heerlijk warm ochtendzonnetje op me pet, jaja, zo wil ik wel honderd worden.

Zo, nu even een (saaie) verklaring van mijn route.
Van IJmuiden naar Scheveningen, mooi zeilweer.
Scheveningen - Oostende. I.v.m. de langdurige verwachte windstilte heb ik op de motor het windstille gebied willen verlaten. Na 17 uren herrie op de motor in Oostende afgemeerd, in het ook daar nog steeds windstilte gebied.
Oostende - Calais: zeilweer.
Calais - Cherbourg: onder Dover ga ik de NE-traffic lane door. In het scheidingsgebied tussen de NE en SW-lane (middenberm, zeg maar) vaar ik SW waar ik lekker mijn dutjes kan doen. Onder Eastborn is de wind helemaal op. Alles in de kastjes wat los ligt schuift van links naar rechts, de giek met het zeil ook en slaat weer met en knal vol. Wellicht dat al dat spul daar wel tegen kan, maar ik niet. Het verbaast me dat de overloop er nog in zit. Als ik een parker was, dan had ik het opgegeven. Dus ik NNW door de trafficlane richting Newhaven. Daar ben ik zo'n twintig jaar niet geweest. Het verpauperde daar destijds, wat de laatste twintig jaar niet heeft opgehouden.
Volgende dag Newhaven - Cherbourg. Na zo'n vijf uren niet boven de 2,5 knoop geweest. Motor aan. Naar Brigton, want Newhaven never again.
De volgende dag hetzelfde liedje, dus terug naar Brighton.
Brighton - Cherbourg, prachtig zeiltochtje.
Cherbourg - Brest: het geluk lacht me toe, als een speer naar het doel.
Brest - La Coruña. Na 10 uren varen, nagenoeg geen wind meer. Ik moest westenlijker zitten maar daar is veel scheepvaart. Dus ligt deze sukkel weer stil met weer alles van links naar rechts. In me lekker bedje wil ook al niet, want ik begin daarin zelf ook al van links naar rechts te rollen. Dwarsliggen in bed is ook al nix, ofschoon ik als een geroutineerde dwarsligger bekend sta.
In twaalf uren 21 mijl afgelegd onder het genot van vele dolfijnen in meer dan vier kilometer diep water. De kleur van het water is licht turquoise, het is net alsof ik in een potje inkt vaar.
Dan inééns wind. Getver, uit het SW, daar moet ik naar toe. Op een gegeven moment is Viveiro bezeilbaar, waarmee een nieuwe bestemming wordt gekozen; dit soort dingen kies/bedenk ik niet zelf. De windrichting en -kracht zijn mijn met elkaar wedijverende managers, ik ben slechts hun knecht. Na een paar uur wordt La Coruña bezeilbaar, maar dan moet ik nog een nacht door. Viveiro is dezelfde avond bereikbaar en ik heb geen zin aan een derde nacht, howel de wind doorgedraaid is en La Coruña eigenlijk wel bezeild wordt.
Viveiro -La Coruña: getver, die vijf centimeters op de kaart zijn 160 mijlen..... OK, op pad, wind wordt weer nix, dus de Ria "waarvan ik de naam vergeteb ben" in. Een Nederlander ontmoet die daar bootje heeft en ook een woning met auto. Hij heeft me met de auto de wijde omgeving laten zien, oeps, wat prachtig in die heuvel- en bergachtige streek. Maar 's winters is het daar geen harden van de wind.
Ria de Cedeira (naam schiet me tebinnen!) - La Coruña: prachtig zeilweer.

En dan, het meteorologisch evenwicht schijnt zich te herstellen; het evenwicht zit als volgt in elkaar:
- over de Azoren een hogedruk gebied (wind draait daar klock-wise, rechtsom dus, omheen);
- over Central Spanje een Laag met de de wind die daar anticlockwise, linksom dus, omheendraait.
- Resultaat: Een noordelijke stroming voor de Portugese kus. Vlak onder de kus 5 à10 knopen.
Vijf of meer mijl uit de kust zo'n 10-20 knoop wind, met de nodige afwijkingen. Dus je kunt met deze kennis de windkracht zelf uitzoeken.
Dat betekent dat op de terugweg gekozen moet worden.
1. Naar het noorde laveren..... :-( mét de wetenschap dat je anderhalve knoop sterker tij tegen hebt dan mee. Dus, onder gunstige omstandighede is de bootsnelheid 6 knoop (mijl per uur), als je laveerd is de snelheid gerekend recht in de wind circa 3,8 knoop, daar nog even die anderhalf af wordt 2,3 knoop.
2. Of je vaart van Zuid-Spanje (eventueel via Madeira) naar de Azoren. Dan vaar je naar Falmouth Zuidwest England en verder naar huis.
Tja, dit heb ik niet zelf bedacht, één van de hierboven genoemde geadresseerden heeft me deze mooie wijsheid bijgebracht.
Dus, er valt nog wat te overwegen.

La Coruña - Banoia (of zoiets) prachtig, zo'n 20-28 knoop wind, scheuren met de bak!
Door ongeveer 15.00 l.t. te vertrekken hoop ik, als het mee zit, in het ochtendgloren de rivier aan te lopen. En het zat mee, om vijf uur, donker, de rivier op en met ochtendgloren de Marina in. Banoia - Viana do Castelo: prachtig, erg plat voor de wind, alleen grootzeil op met 1x rif. Met 23-32 knoop wind weer scheuren. Ik heb geen zin de fok uit te bomen. Ik kan mijn evenwicht op het voordek niet vinden.

Zodoende nu hier in Viana do Castelo. Straks ga ik de stad in. Ik heb vanochtend al gezien dat er veel, ja héél veel terrasjes zijn.
Vanochtend kocht ik vier broodjes voor € 0,40, dus hoop ik dat het bier hier ook zo schappelijk geprijsd is.

Hartelijke groet,
Albert
S C H E E R L I N G

 

WinnerClub

ofni.[antispam].@winnerclub.nl